ΜΙΧΑΗΛ ΜΗΤΣΑΚΗΣ

1. Έργα του Μιχαήλ Μητσάκη

Filologika_ergaΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Φιλολογικά έργα, 1ος τόμος, Αθηναϊκαί σελίδες, πρόλογος-εισαγωγικά σημειώματα Δ. Π. Ταγκόπουλος, <Έκδοσις της Εταιρείας ‘Τύπος’>, Αθήναι χ.χ., σελ. 143 [Αθηναϊκαί σελίδες {Η φλογέρα – Υπό την συκήν – Συζυγική σκηνή – Εν τω ξενοδοχείω – Θεάματα του Ψυρρή – Καυγάς – Αρκούδα – Ζωγραφιά νυκτερινή – Το γατί – Η κυρά Κώσταινα – Το θέρος – Οιωνός} / Μερικά φύλλα εκ του ιδιαιτέρου σημειωματαρίου μου] [Τιμή πώλησης: 50,00 ευρώ. Με έκπτωση: 37,50 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

Filologika_ergaΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Φιλολογικά έργα, 2ος τόμος, Εις Αθηναίος χρυσοθήρας και άλλα λογοτεχνήματα, πρόλογος-εισαγωγικά σημειώματα Δ. Π. Ταγκόπουλος, <Έκδοσις ‘Αθηναϊκού Βιβλιοπωλείου’ Χ. Γανιάρη & Σίας>, Αθήναι 1922, σελ. 146 [Εις Αθηναίος χρυσοθήρας / Μία φιλολογική σελίς εις δύο γλώσσας / Εγκαταλελειμμένη πόλις / Εις τοίχος / Το φίλημα / Η Παναγιά η Μεγαλομμάτα / Ταξιδιωτικαί σημειώσεις {Ημέρας δύσις – Στο βαπόρι – Αυτόχειρ}] [Συμπεριλαμβάνονται κείμενα για τον Μητσάκη των Κωστή Παλαμά, Κώστα Παρορίτη, Γρ. Ξενοπούλου, Σπύρου Μελά, Χαρ. Σταματίου και Ρώμου Φιλύρα] [Τιμή πώλησης: 50,00 ευρώ. Με έκπτωση: 37,50 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

To ergon_touΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Το έργον του, εισαγωγή-σχόλια-επιμέλεια Μιχ. Περάνθης, <Βιβλιοπωλείον της ‘Εστίας’ Ι. Δ. Κολλάρου & Σίας Α.Ε.>, [Αθήνα] 1956, σελ. 402 [Αθηναϊκαί σελίδες {Οιωνός – Η ζωή εις την πρωτεύουσαν. (Το θέρος) – Εν τω ξενοδοχείω – Συζυγική σκηνή – Το πανόραμα – Η κυρά Κώσταινα – Ζωγραφιά νυκτερινή – Παρά την Δεξαμενήν – Παρά το κύμα – Το θέατρο – Άπορα παιδιά} / Εις Αθηναίος χρυσοθήρας / Άνθρωποι και κτήνη {Παλαμήδι – Εις τρελός – Νέρων – Θεάματα του Ψυρρή – Η φλογέρα – Άνθρωποι και κτήνη – Το κάρον – Ομιλίαι του δρόμου – Το γατί – Αρκούδα – Ο ταύρος} / Μία φιλολογική σελίς εις δύο γλώσσας {Ένα γράμμα και μία ‘μετάφρασις’ – Το παράπονο του μαρμάρου – Η θλίψις του μαρμάρου} / Εικόνες και σκηναί {Υπό την συκήν – Καβγάς – Στο βαπόρι – Τα έτοιμα – Η ζωή – Η πάλη – Η πίστις – Η Παναγία η Μεγαλομάτα} / Ταξιδιωτικαί σημειώσεις {Θεσσαλία. (Σιδηροδρομικαί εντυπώσεις) – Δύο ανάκτορα. (Ταξίδι στην Κέρκυρα) – ‘Mon Repos’ – Ήπειρος – Εις τοίχος} / Κριτικά {Αντί προλόγου – Τραγούδια της πατρίδος μου του Κ. Παλαμά – Γεράσιμος Μαρκοράς – Εν αθηναϊκόν μυθιστόρημα (Για το μυθιστόρημα του Γρ. Ξενόπουλου Νικόλας Σιγαλός) – Κ. Κρυστάλλης Αγροτικά – Ανδρέας Κάλβος – Ολίγα λόγια (Για τον Κωστή Παλαμά) – Φιλολογική κριτική (Γκαίτε Ιφιγένεια εν Ταύροις, μτφ. Κ. Χατζόπουλος, Τυβίγγη – Κώστας Ουράνης Σαν όνειρα – Θ. Κριεζής Αι σκέψεις μου – Κ. Παρορίτης Στο άλμπουρο – Ι. Μαράνος Μικρά τραγούδια)} / Διάφορα {Ποίησις και πραγματικότης – Η δήθεν δημώδης γλώσσα. (Επιστολή) – Η δεξιά του Κριεζώτη. (Ιστορικόν επεισόδιον) – Το φίλημα. (Επεισόδιον του αγώνος) – Μερικά φύλλα εκ του ιδιαιτέρου σημειωματαρίου μου – Επιστολή για τη γλώσσα}] [Τιμή πώλησης: 42,60 ευρώ. Με έκπτωση: 32,00 ευρώ.]

Aftoxeir_1ΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Αυτόχειρ, επιλογή-επιμέλεια Ε. Χ. Γονατάς, ανυπόγραφο βιογραφικό σημείωμα, <Στιγμή>, Αθήνα 1987, σελ. 53 [‘‘‘Aς μην ενοχληθεί κανείς’! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δι’ όσους η χειρ του Θανάτου σημειώνει με την μαύρην σφραγίδα της! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δι’ όσους η αρπάγη του Πάθους, της Nόσου ή της Aνάγκης σκορπίζει εις τα τετραπέρατα του ορίζοντος, αγέλην οικτρών σφαγίων! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δια τους δυστυχείς ή τους ανοήτους, όσοι κατατρεγμένοι από την Mοίραν των ή καβαλικεμένοι από την Xίμαιράν των δεν επρόφθασαν να σκεφθούν πώς έμελλαν ν’ αποθάνουν! Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του, ο άγνωστος αυτός ξένος, ο οποίος ήρθε χθες μία νύχτα για να κοιμηθεί σήμερα τον τελευταίον του ύπνον εις ένα ξενοδοχείον; Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του ο αλλόκοτος αυτός ταξιδιώτης, ο οποίος ήρχετο από τας Aθήνας, πιθανόν όμως να ήτον από την Σμύρνη, ίσως-ίσως να ήτον και από τον Tσεσμέν, αλλά διόλου παράξενο να ήτον και απ’ το Bουκουρέστι; Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του ο άνθρωπος αυτός, του οποίου και αυτά τα γκαρσόνια που τον υπηρέτησαν δεν ήξεραν ακόμη το όνομα; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί η άπειρος αυτή θάλασσα, η οποία κουρασμένη από τον αέναον αγώνα της προς υπονόμευσιν των στερεών και προς καταβρόχθισιν των πλοίων εκοιμότανε τώρα, εκεί κάτω, ανασαίνουσα υπόκωφα και βαθειά, ως χορτασθέν κτήνος; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν τα ήσυχ’ αυτά βουνά, τα οποία εκοίταζαν προς το πέλαγος, καλοκαθισμένα εις τα πόδια των τα γερά, και ανεπαύοντο, εις όλην την απόλαυσιν της υπάρξεως, ακίνητα και γαλήνια; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν τα μακρινά αυτά άστρα, τα οποία έστελναν το ένα προς τ’ άλλο, εν κρυφία συνεννοήσει, θα έλεγες ωσάν βλέμματα ερωτικά, τους τρελούς των σπινθηρισμούς; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν οι αμαυροί αυτοί οίκοι, από των οποίων ανεπέμπετο, αόριστος, ο σύμμικτος θρους της ζωής; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν η κυρά-Γκιοβάννα ή ο κυρ-Παναγιώτης, οι οποίοι απηυδημένοι από τον κάματον της ημέρας των, εξηντλημένοι από τον κόπον της τιμίας εργασίας των, έτρωγαν τώρα, ευχαριστημένοι, εις αυτό το τραπέζι, με τον φίλον των τον αστυνόμον; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί ο πορτιέρης αυτός, ο οποίος εβριζοκοπούσε τον σύντροφόν του, ή ο υπηρέτης αυτός, ο οποίος έτρεχε, ανεβαίνων τις σκάλες, για να ιδεί ποίος τον καλεί; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί η γυνή αυτή, η οποία έτεινε την λεκάνην από μέσ’ από την πόρτα της, μονάχα με της κάλτσες και το υποκάμισον, κλίνουσα προς τα πρόσω το γυμνόν της στήθος και τα ξέσκεπά της μπράτσα, κ’ ετοιμαζομένη δια τον καλλωπισμόν της; Ή μήπως τυχόν ήθελε να ενοχληθώ, εγώ, ο οποίος έχασκα, απολαμβάνων τη δροσιά της πρωΐας, επάνω εις το ύψωμα του Kάστρου; Kαι μισογελών, μισοφουρκισμένος δια την τοιαύτην ανοησίαν της εσχάτης σκέψεως ενός επιθανάτου, έκλεισα το παράθυρο, επήρα το καπέλο μου, και κατέβηκα στο δρόμο. (…) Και από του δίπλα στο δικό μου δωματίου, ενώ είχα δει διαβαίνων την ημίγυμνον αοιδόν, αήθεις ήχοι ανεδίδοντο, παράδοξοι θόρυβοι αντήχουν, σκεπασμάτων θρους και σεντονιών ψίθυρος, το κρεβάτι επηγαινοήρχετο, προσέκρουε συνεχώς κατά του τοίχου, εκλυδωνίζετο σφοδρώς, ως πλοίον εν καταιγίδι. Α, μα την αλήθειαν, επιτέλους εξάπαντος ο άνθρωπος αυτός ήτον μωρός! Μήπως ήθελε να ενοχληθεί το παιδί αυτό, το οποίον έλεγε το βράδυ, σέρνον επί της σκόνης τις γυμνές πατούσες του, το τραγούδι του λυχναριού; Μήπως ήθελε να ενοχληθούν οι νυκτερινοί αυτοί ναυτικοί, οι οποίοι ήρχοντο από τα βάθη του πελάγους, με τα μάτια καρφωμένα εις την πυξίδα των, προσέχοντες μόνον εις το τέρμα του δρόμου των, και ζητούντες τ’ αυλάκι του, μέσα εις τον αρμυρόν κάμπον; Μήπως ήθελε να ενοχληθεί ο ρουχαλίζων αυτός, ο οποίος εχόρταινε τον ύπνον, τον εροφούσε δι’ όλων των πόρων του, και διέσειε τα τοιχώματα, ή μήπως οι επί της κλίνης ταύτης ασελγαίνοντες; Και εστριφογύριζα επάνω στο κρεβάτι μου ανήσυχος. Το χράμι βέβαια οπού μου είχε βάλει από μέσα μού έτρωγε το κορμί και δε με άφηνε να κοιμηθώ. Δύο-τρεις ώρες επέρασαν και δεν είχα κατορθώσει να κλείσω μάτι. Η νύκτα έφευγε καλπάζουσα, η αυγή είχε προχωρήσει γιγαντιαίως. Και απελπισθείς ότι θα ημπορούσα να κοιμώμουν εσηκώθηκα, τράβηξα τους μπερτέδες και άνοιξα το παράθυρο. Η θάλασσα εξετείνετο κάτωθεν αυτού, γαληνιαία και ακύμαντος, ακύμαντος πάντοτε, και πάντοτε γαληνιαία, ακίνητοι ορθούντο των πέραν ορέων αι κατατομαί, και από του Παναχαϊκού ο ήλιος ανέτελλε, θαυμασίως ομοιόμορφος και απαραμίλως αναλλοίωτος…’’] [Σειρά: Ασυνήθιστες ιστορίες, αρ. 2] [Τιμή πώλησης: 22,00 ευρώ. Με έκπτωση: 16,50 ευρώ]

Aftoxeir_5ΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Αυτόχειρ, ζωγραφιές Αγνή Μπίρταχα, <Κέδρος>, Αθήνα 1994, σελ. 55 [‘‘‘Aς μην ενοχληθεί κανείς’! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δι’ όσους η χειρ του Θανάτου σημειώνει με την μαύρην σφραγίδα της! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δι’ όσους η αρπάγη του Πάθους, της Nόσου ή της Aνάγκης σκορπίζει εις τα τετραπέρατα του ορίζοντος, αγέλην οικτρών σφαγίων! Ωσάν να ενοχλείτο ποτέ κανείς εις τον κόσμον, δια τους δυστυχείς ή τους ανοήτους, όσοι κατατρεγμένοι από την Mοίραν των ή καβαλικεμένοι από την Xίμαιράν των δεν επρόφθασαν να σκεφθούν πώς έμελλαν ν’ αποθάνουν! Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του, ο άγνωστος αυτός ξένος, ο οποίος ήρθε χθες μία νύχτα για να κοιμηθεί σήμερα τον τελευταίον του ύπνον εις ένα ξενοδοχείον; Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του ο αλλόκοτος αυτός ταξιδιώτης, ο οποίος ήρχετο από τας Aθήνας, πιθανόν όμως να ήτον από την Σμύρνη, ίσως-ίσως να ήτον και από τον Tσεσμέν, αλλά διόλου παράξενο να ήτον και απ’ το Bουκουρέστι; Ποίος λοιπόν ήθελε να ενοχληθεί για την ευγενίαν του ο άνθρωπος αυτός, του οποίου και αυτά τα γκαρσόνια που τον υπηρέτησαν δεν ήξεραν ακόμη το όνομα; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί η άπειρος αυτή θάλασσα, η οποία κουρασμένη από τον αέναον αγώνα της προς υπονόμευσιν των στερεών και προς καταβρόχθισιν των πλοίων εκοιμότανε τώρα, εκεί κάτω, ανασαίνουσα υπόκωφα και βαθειά, ως χορτασθέν κτήνος; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν τα ήσυχ’ αυτά βουνά, τα οποία εκοίταζαν προς το πέλαγος, καλοκαθισμένα εις τα πόδια των τα γερά, και ανεπαύοντο, εις όλην την απόλαυσιν της υπάρξεως, ακίνητα και γαλήνια; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν τα μακρινά αυτά άστρα, τα οποία έστελναν το ένα προς τ’ άλλο, εν κρυφία συνεννοήσει, θα έλεγες ωσάν βλέμματα ερωτικά, τους τρελούς των σπινθηρισμούς; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν οι αμαυροί αυτοί οίκοι, από των οποίων ανεπέμπετο, αόριστος, ο σύμμικτος θρους της ζωής; Mήπως ήθελε να ενοχληθούν η κυρά-Γκιοβάννα ή ο κυρ-Παναγιώτης, οι οποίοι απηυδημένοι από τον κάματον της ημέρας των, εξηντλημένοι από τον κόπον της τιμίας εργασίας των, έτρωγαν τώρα, ευχαριστημένοι, εις αυτό το τραπέζι, με τον φίλον των τον αστυνόμον; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί ο πορτιέρης αυτός, ο οποίος εβριζοκοπούσε τον σύντροφόν του, ή ο υπηρέτης αυτός, ο οποίος έτρεχε, ανεβαίνων τις σκάλες, για να ιδεί ποίος τον καλεί; Mήπως ήθελε να ενοχληθεί η γυνή αυτή, η οποία έτεινε την λεκάνην από μέσ’ από την πόρτα της, μονάχα με της κάλτσες και το υποκάμισον, κλίνουσα προς τα πρόσω το γυμνόν της στήθος και τα ξέσκεπά της μπράτσα, κ’ ετοιμαζομένη δια τον καλλωπισμόν της; Ή μήπως τυχόν ήθελε να ενοχληθώ, εγώ, ο οποίος έχασκα, απολαμβάνων τη δροσιά της πρωΐας, επάνω εις το ύψωμα του Kάστρου; Kαι μισογελών, μισοφουρκισμένος δια την τοιαύτην ανοησίαν της εσχάτης σκέψεως ενός επιθανάτου, έκλεισα το παράθυρο, επήρα το καπέλο μου, και κατέβηκα στο δρόμο. (…) Και από του δίπλα στο δικό μου δωματίου, ενώ είχα δει διαβαίνων την ημίγυμνον αοιδόν, αήθεις ήχοι ανεδίδοντο, παράδοξοι θόρυβοι αντήχουν, σκεπασμάτων θρους και σεντονιών ψίθυρος, το κρεβάτι επηγαινοήρχετο, προσέκρουε συνεχώς κατά του τοίχου, εκλυδωνίζετο σφοδρώς, ως πλοίον εν καταιγίδι. Α, μα την αλήθειαν, επιτέλους εξάπαντος ο άνθρωπος αυτός ήτον μωρός! Μήπως ήθελε να ενοχληθεί το παιδί αυτό, το οποίον έλεγε το βράδυ, σέρνον επί της σκόνης τις γυμνές πατούσες του, το τραγούδι του λυχναριού; Μήπως ήθελε να ενοχληθούν οι νυκτερινοί αυτοί ναυτικοί, οι οποίοι ήρχοντο από τα βάθη του πελάγους, με τα μάτια καρφωμένα εις την πυξίδα των, προσέχοντες μόνον εις το τέρμα του δρόμου των, και ζητούντες τ’ αυλάκι του, μέσα εις τον αρμυρόν κάμπον; Μήπως ήθελε να ενοχληθεί ο ρουχαλίζων αυτός, ο οποίος εχόρταινε τον ύπνον, τον εροφούσε δι’ όλων των πόρων του, και διέσειε τα τοιχώματα, ή μήπως οι επί της κλίνης ταύτης ασελγαίνοντες; Και εστριφογύριζα επάνω στο κρεβάτι μου ανήσυχος. Το χράμι βέβαια οπού μου είχε βάλει από μέσα μού έτρωγε το κορμί και δε με άφηνε να κοιμηθώ. Δύο-τρεις ώρες επέρασαν και δεν είχα κατορθώσει να κλείσω μάτι. Η νύκτα έφευγε καλπάζουσα, η αυγή είχε προχωρήσει γιγαντιαίως. Και απελπισθείς ότι θα ημπορούσα να κοιμώμουν εσηκώθηκα, τράβηξα τους μπερτέδες και άνοιξα το παράθυρο. Η θάλασσα εξετείνετο κάτωθεν αυτού, γαληνιαία και ακύμαντος, ακύμαντος πάντοτε, και πάντοτε γαληνιαία, ακίνητοι ορθούντο των πέραν ορέων αι κατατομαί, και από του Παναχαϊκού ο ήλιος ανέτελλε, θαυμασίως ομοιόμορφος και απαραμίλως αναλλοίωτος…’’] [Τιμή πώλησης: 18,00 ευρώ. Με έκπτωση: 13,50 ευρώ]

AftoxeirΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Αυτόχειρ, έρευνα-βιβλιογραφικό σημείωμα Δέσποινα Δρακοπούλου, σημείωμα-φιλολογική επιμέλεια Μανόλης Σαββίδης, επίμετρο Δέσποινα Δρακοπούλου – Μανόλης Σαββίδης, <Ιστός>, Αθήνα 1996, σελ. 72 [‘‘. . . Ο ‘Αυτόχειρ’ είναι ένα κείμενο το οποίο, λόγω της ιδιομορφίας του (αλλά και της ιδιομορφίας του συγγραφέως), προσελκύει το επαγγελματικό ενδιαφέρον φιλολόγων τε και ψυχιάτρων. Ως νεαρός φιλόλογος εκ φιλολόγων, σαγηνεύτηκα από την χρήση της γλώσσας. . .’’] [Τιμή πώλησης: 9,59 ευρώ. Με έκπτωση: 7,00 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

Aftoxeir_4ΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Αυτόχειρ, προλογικό σημείωμα Σ[πύρος] Τ[σακνιάς], <Εκδόσεις Πατάκη>, Αθήνα 1997, σελ. 51 [Στο διήγημα ‘Αυτόχειρ’, η συγγραφική αλχημεία κατορθώνει να μετατρέψει την περιγραφή σε στοιχείο της αφήγησης, ένα στοιχείο που φορτίζει δραματικά την ατμόσφαιρα, ακόμη και σε στιγμές που η περιγραφή στέκεται σε ευτράπελα στιγμιότυπα. Γιατί το δράμα δεν βρίσκεται στην αυτοκτονία του άγνωστου άντρα το πτώμα του οποίου κείται σ’ ένα δωμάτιο κάποιου σκοτεινού ξενοδοχείου, αλλά στην ψυχή του συγγραφέα, ο οποίος όχι μόνον δεν υποδύεται κάποιον ψευδώνυμο αφηγητή, αλλά εμφανίζεται μέσα στη διήγηση με το πραγματικό του όνομα, ως ‘κ. Μητσάκης’. Ο αυτόχειρ τού είναι άγνωστος, όπως και σε όλους τους κατοίκους της Πάτρας, του τόπου που διάλεξε ο ξένος για να θέσει τέρμα στη ζωή του.] [Σειρά: Τα μικρά κλασικά, αρ. 37] [Τιμή πώλησης: 13,50 ευρώ. Με έκπτωση: 10,00 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

Para_tois_douloisΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Παρά τοις δούλοις &Τα Ιωάννινα, εισαγωγή-φιλολογική επιμέλεια Γιάννης Παπακώστας, δεύτερη εκτύπωση, <Εκδόσεις Πατάκη>, Αθήνα 2004, σελ. 88 [(. . .) Δύο πεζά κείμενα του Μιχαήλ Μητσάκη. . . Και τα δύο γράφτηκαν την ίδια περίπου περίοδο και με την ίδια αφορμή: από ένα ταξίδι που πραγματοποίησε ο Μητσάκης στα Γιάννενα, ως απεσταλμένος, προφανώς, του διευθυντή της εφημερίδας Ακρόπολις, Βλάση Γαβριηλίδη. ‘Δούλοι’ είναι οι κάτοικοι αυτής της τουρκοκρατούμενης, τότε, ηπειρωτικής πόλης, την οποία ο συγγραφέας επισκέφθηκε στα 1887. . . Το ‘Παρά τοις δούλοις’ έρχεται ύστερα από δύο άλλα εκτεταμένα ταξιδιωτικά κείμενα του Μητσάκη. Το ένα αναφέρεται σε ταξίδι που είχε πραγματοποιήσει στη Θεσσαλία και το άλλο στην Κέρκυρα.] [Τιμή πώλησης: 11,36 ευρώ. Με έκπτωση: 7,50 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

Eis_ton_oikon_twn_trelwnΜΗΤΣΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΗΛ: Εις τον οίκον των τρελών, εισαγωγή-φιλολογική επιμέλεια Γιάννης Παπακώστας, <Εκδόσεις Πατάκη>, Αθήνα 2004, σελ. 107 [Επί τα ίχνη. . . είναι ο τίτλος της νέας αυτής Σειράς. Στη Σειρά στεγάζονται άγνωστα, λανθάνοντα ή αθησαύριστα κείμενα. Τα κείμενα αυτά μπορεί να είναι μελέτες, μαρτυρίες κι ακόμη δυσεύρετα λογοτεχνικά έργα παλαιότερων εποχών. Φιλοδοξία της Σειράς είναι να συνδεθεί με τη λογοτεχνική παράδοση και παράλληλα να ανασύρει από τη λήθη έργα, τα οποία παρέμεναν απρόσιτα στον αναγνώστη, εμπλουτίζοντας, όσο αυτό είναι δυνατόν, την έρευνα. Ο τίτλος, άλλωστε, είναι ενδεικτικός του είδους και της φυσιογνωμίας της. Στον παρόντα τόμο περιλαμβάνονται πέντε σπονδυλωτά ταξιδιωτικά κείμενα με επίκεντρο την Κέρκυρα, την οποία ο Μιχαήλ Μητσάκης είχε επισκεφθεί στα 1886. Τα κείμενα αυτά είχαν δημοσιευθεί για πρώτη φορά στο περ. Εστία και τώρα, όλα μαζί, εκδίδονται εδώ. Τα κείμενα που περιλαμβάνει το τομίδιο είναι τα εξής: ‘Μέχρι Κερκύρας’, ‘Δύο ανάκτορα. (Κερκυραϊκαί εντυπώσεις)’, ‘Το εν Κερκύρα Σωφρονιστήριον’, ‘Εις τον οίκον των τρελών’ και ‘Εν βιομηχανικόν κατάστημα’.] [Τιμή πώλησης: 11.36 ευρώ. Με έκπτωση: 7,50 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

2. Μελέτες για τον Μιχαήλ Μητσάκη

ΚΑΤΣΙΜΠΑΛΗΣ, Γ. Κ.: Βιβλιογραφία Μιχαήλ Μητσάκη, <Τυπογραφείο Σεργιάδη>, Αθήνα 1942, σελ. 21 [Τιμή πώλησης: 42,60 ευρώ. Με έκπτωση: 32,00 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

Mixahl_Mhtsakhs_h_to_provlhma_ths_ekfrashsΧΩΡΕΑΝΘΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ: Μιχαήλ Μητσάκης ή το πρόβλημα της έκφρασης, <Κέδρος>, Αθήνα 1979, σελ. 59 [Προλογικό σημείωμα / Εισαγωγή / Το γλωσσικό ζήτημα / Το έργο του / ‘Ο καημός της ρωμιοσύνης’ / Το πρόβλημα της έκφρασης / Ο κριτικός] [Τιμή πώλησης: 22,00 ευρώ. Με έκπτωση: 16,50 ευρώ] [ΕΠΩΛΗΘΗ]

3. Αφιερώματα περιοδικών

143Ελληνική Δημιουργία, τχ. 143, 15 Ιανουαρίου 1954: Μιχαήλ Μητσάκης [Σπύρος Μελάς: «Μιχαήλ Μητσάκης» / Ρήγας Γκόλφης: «Το πνεύμα του Μητσάκη» / Μιχαήλ Μητσάκης: «Η Παναγιά η Μεγαλομμάτα» / Γιώργος Πράτσικας: «Ένας άτυχος πεζογράφος» / Μπάμπης Νίντας: «Το ρεαλιστικό στοιχείο στην πεζογραφία του Μητσάκη» / Δημ. Σ. Αθανασόπουλος: «Μητσάκης. Ο αλκοολικός της περιγραφής» / Βασ. Κραψίτης: «Η μνήμη του Μητσάκη» / Μιχαήλ Μητσάκης: «Το φίλημα»] [Τιμή πώλησης: 13,50 ευρώ. Με έκπτωση: 10,00 ευρώ]

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΙΧΑΗΛ ΜΗΤΣΑΚΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.