ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ

Τα τραγούδια και τα ποιήματα του Λέοναρντ Κοέν, με επιπλέον υλικό, έχουν μεταφερθεί, εδώ.

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Ο λόγος που γράφω

Ο λόγος που γράφω
είναι να κάνω κάτι
τόσο ωραίο όπως εσύ.

Όταν είμαι μαζί σου
θέλω να ’μαι ήρωας τέτοιος
όπως πάσχιζα να γίνω
όταν ήμουνα εφτά χρονώ:
ένας τέλειος άνδρας
που σκοτώνει.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Ένα πρόσωπο που τρώει κρέας

Ένα πρόσωπο που τρώει κρέας
θέλει να χώσει τα δόντια του σε κάτι,
ένα πρόσωπο που δεν τρώει κρέας
θέλει να χώσει τα δόντια του σε κάτι άλλο.
Αν σ’ ενδιαφέρουν αυτές οι σκέψεις
έστω και για ένα λεπτό,
είσαι χαμένος.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Η Σουζάνα σε κατεβάζει

Η Σουζάνα σε κατεβάζει
στο τσαρδάκι της στην ποταμιά,
μπορείς κι ακούς τις βάρκες που περνάνε
μπορείς να μείνεις τη νύχτα μαζί της
και το ξέρεις ότι είναι μισότρελη
αλλά γι’ αυτό ακριβώς είναι που πήγες
και σε ταΐζει τσάι και πορτοκάλια
που ήρθανε κατ’ ευθείαν από την Κίνα.
Και τότε ακριβώς που θες να της πεις
πως δώρα δεν έχεις να της δώσεις,
σε μπάζει στη δικιά της γλώσσα
κι αφήνει το ποτάμι ν’ απαντήσει
πως ήσουνα ο εραστής της πάντα.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί της,
τυφλός θες να ταξιδέψεις
και ξέρεις πως μπορεί να σ’ εμπιστευτεί
γιατί άγγιξες το τέλειο σώμα της
με το μυαλό σου.

Ο Χριστός ήτανε ναύτης
σαν περπατούσε πάνου στο νερό
κι ώρα βιγλίζοντας πολλή περνούσε
από ένα πύργο ξύλινο μοναχικό
κι όταν στα σίγουρα έμαθε
πως μόνο οι πνιγμένοι να τον δουν μπορούσαν
είπε πάντες ναύται γενέσθων
έως αν η θάλασσα αυτούς ελευθερώσει
αλλά ο ίδιος πολύ πριν ανοίξει
ο ουρανός έγινε κομμάτια
εγκαταλειμμένος, σχεδόν ανθρώπινος,
βυθίστηκε κάτω απ’ τη σοφία σου σαν πέτρα.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί του,
τυφλός θες να ταξιδέψεις
και σκέφτεσαι να τον εμπιστευτείς
γιατί άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το μυαλό του.

Η Σουζάνα σε παίρνει απ’ το χέρι
στην ποταμιά κάτω σ’ οδηγεί
φοράει κουρέλια και φτερά
από παλιατζίδικα του Στρατού της Σωτηρίας.
Χύνεται ο ήλιος σαν το μέλι
στην Παναγιά του λιμανιού
και σου δείχνει πού να κοιτάξεις
μέσα στα σκουπίδια, μέσα στα λουλούδια
υπάρχουν ήρωες μες τα φύκια
υπάρχουνε το πρωϊνό παιδιά
που σκύβουνε για αγάπη
θα σκύβουν έτσι πάντα
ενώ κρατά η Σουζάνα τον καθρέφτη.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί της
και θες τυφλός να ταξιδέψεις
κ’ είσαι βέβαιος πως μπορεί να σ’ έβρει
γιατί άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το μυαλό της.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει

Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει
στο βαθυπράσινο το λόφο πάνω,
έτσι σημάδια δεν αφήνει και το σώμα μου
πάνω σου, ούτε ποτέ θ’ αφήσει.

Όταν γεράκι κι άνεμος συναντηθούν
μετά τι τους απομένει;
Έτσι εσύ κ’ εγώ συναντιόμαστε,
γυρίζουμε ύστερα, αποκοιμιόμαστε μετά.

Καθώς αντέχουν πολλές νύχτες
χωρίς φεγγάρι ή άστρο
έτσι κ’ εμείς θα το υπομείνουμε
αν φύγει ο ένας μας μακριά.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Γράμμα

Πώς δολοφόνησες την οικογένειά σου
δε με νοιάζει
καθώς το στόμα σου γλύφει το σώμα μου

Και ξέρω τι ονειρεύεσαι –
πόλεις που πέφτουν σάπιες κι άλογα πιλάλα
ο ήλιος επικίνδυνα να μας πλησιάζει
κ’ η νύχτα ποτέ να μη τελειώνει

μα δε με νοιάζουν όλα αυτά
δίπλα το σώμα σου

Ξέρω πως έξω μαίνεται ένας πόλεμος
πως βγάζεις διάτες
πως μωρά ασφυκτιούν
και στρατηγοί αποκεφαλίζονται

μα δε με νοιάζει το αίμα
η σάρκα σου δεν παίρνει είδηση

το αίμα να γεύομαι στη γλώσσα σου
δεν μ’ ενοχλεί
καθώς τα μπράτσα μου φυτρώνουν στα μαλλιά σου

Και μη θαρρείς πως δεν καταλαβαίνω
τι συμβαίνει
αφού πια έχουνε σφάξει τους στρατούς
και τις πουτάνες αποκεφαλίσαν

και μη θαρρείς πως
αυτά τα γράφω για να σε ληστέψω
ώστε όταν κάποιο πρωΐ το κεφάλι μου
κρεμαστεί στάζοντας αίμα
αντάμα με τους άλλους στρατηγούς
απ’ του σπιτιού σου την ξώπορτα
μη θαρρείς
πως όλα αυτά τα είχαν προβλέψει
κ’ έτσι θα μάθεις πως δεν μ’ ένοιαζαν καθόλου.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934-)]: Ποίημα

Άκουσα για κάποιον
που λέει τις λέξεις τόσο ωραία
που μόνο να προφέρει τ’ όνομά τους
κι αυτόματα οι γυναίκες τού προσφέρουνται.
Δίπλα στο σώμα σου βουβός αν είμαι
ενώ η σιωπή ανθίζει στα χείλη μας σαν οίδημα
είναι γιατί ακούω κάποιον
τις σκάλες ν’ ανεβαίνει
και να καθαρίζει το λαιμό του
έξω απ’ την πόρτα μας.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s