ΙΩΣΗΦ ΜΠΡΟΝΤΣΚΙ

ΙΩΣΗΦ ΑΛΕΞΑΝΤΡΟΒΙΤΣ ΜΠΡΟΝΤΣΚΙ [ИОСИФ АЛЕКСАНДРОВИЧ БРОДСКИЙ (1940-1996)]: Στο θάνατο του Ζούκοφ

Βλέπω τις φάλαγγες των παγωμένων απογόνων,
το φέρετρο πάνω στον κιλλίβαντα, τα καπούλια των αλόγων.
Ο άνεμος δε φέρνει ως εδώ που βρίσκομαι
των ρωσικών σαλπίγγων το λυγμό.
Το πτώμα είναι με τη μεγάλη στολή.
Ο Ζούκοφ, ο ορμητικός, φεύγει για το θάνατο.

Πολεμιστή, μπροστά σου πέφταν τα τείχη, ακόμα
κι’ όταν το εχθρικό ξίφος άξιζε περισσότερο απ’ το δικό σου.
Η πολεμική σου τέχνη θύμιζε τον Αννίβα
στις στέπες του Βόλγα.
Μα σαν τον Βελισσάριο, σαν τον Πομπήιο
τέλειωσες τις μέρες σου σε δυσμένεια, λησμονημένος.

Με διαταγή του έτρεξε του στρατιώτη το αίμα
σε ξένη γη. Τον έκλαψε;
Θυμήθηκε τους άντρες του πεθαίνοντας
στου πολίτη το άσπρο κρεβάτι;
Καθόλου. Τι θα τους πει,
σαν έρθει να τους συναντήσει στον Άδη; ‘Πολεμούσα’.

Για τη δίκαιη υπόθεση, μες στη μάχη
ο Ζούκοφ δε θα σύρει ποτέ πια το σπαθί του.
Κοιμήσου! Μέσα στη ρωσική ιστορία μια μόνο σελίδα φτάνει
για να διηγηθεί για τους ανθρώπους, που θαρραλέοι και τολμηροί
κυριεύαν ξένες πρωτεύουσες,
μα δεν έμπαιναν στη δική τους χωρίς να τρέμουν.

Στρατάρχη, η Λήθη είναι άπληστη.
Θα σβήσει τη δόξα σου όπως τις λέξεις μου·
όμως δέξου τη σεμνή προσφορά.
Εσύ, ας το πούμε πολύ δυνατά, σωτήρας της πατρίδας!
Χτυπάτε τύμπανα, ηχήστε πίφερα
δυνατά, καθαρά, σαν τον πετρίτη στο χιονισμένο χειμώνα.

1974, Λονδίνο.

Μετάφραση: Όλγα Βότση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s