ΖΥΛ ΛΑΦΟΡΓΚ

Το συγκεκριμένο ποίημα έχει μεταφερθεί εδώ, με επιπλέον υλικό.

ΖΥΛ ΛΑΦΟΡΓΚ [JULES LAFORGUE (1860-1887)]: Θρηνωδία στη Σελήνη της επαρχίας

Ω! να η Σελήνη φουσκωτή,
σαν ένα ολόγιομο πουγγί.

Μια σάλπιγγα μακριά σημαίνει…
Ο κύριος πάρεδρος διαβαίνει.

Παίζει ένα πιάνο μες στο βράδι,
μια γάτα τρέχει στο σκοτάδι,

κι αποκοιμιέται η επαρχία!…
Με μια στερνή του συγχορδία

το πιάνο κλει το σκέπασμά του.
Τι ώρα να’ ναι απάνου-κάτου;

Τι εξορία, φτωχιά Σελήνη!
Πρέπει να πούμε ‘τι να γίνει;’

Λοιπόν, Σελήνη, – πού όλ’ οι τόποι
σε χαίρουνται όμοια κι’ όλ’ οι ανθρώποι,

του Παρισιού είδες τα οχυρά,
του Μισουρή χτες τα νερά,

της Νορβηγίας τα γαλανά
τα φιορδ. Τους πόλους, τα βουνά…

Καλότυχη, που βλέπεις τώρα,
σ’ αυτή την ήσυχη την ώρα,

του γάμου της τη συνοδεία!
Φύγανε, λέει, για τη Σκωτία…

Τι γλέντι, αν πάρει μια φορά
τους στίχους μου στα σοβαρά!

Σελήνη, αλήτισσα κι’ ωραία,
στον πόνο ας γίνουμε παρέα…

Έχω, ως πεθαίνω, ω θεία βραδιά,
την επαρχία μες στην καρδιά!

Κι είναι η Σελήνη σα γριά,
που έχει μπαμπάκια μες στ’ αυτιά.

Μετάφραση: Αιμιλία Στέφ. Δάφνη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s